Skatepark om acht uur s'ochtends

Ik heb er genoeg van joggen. Het verveelt me in laatste tijd. Daarnaast heb ik het skateboarden echt voor het lang al verwaarloosd. Aangezien dat na dat ik nu verhuisd ben vlak bij skatepark op Nieuw- Belgrado woon, heb ik besloten toen ik wakker vandaag werd om meteen te gaan skateboarden. Acht uur bam! We gaan. Mensen op de fietsen, mensen in de wagens, mensen in de bus. Aleksandar op zijn skateboard. Mensen gaan op het werk. Aleksandar gaat naar de skatepark. Mihajla Pupina is een lange straat. Lekker aanloop nemen. Snelheid is mijn vriend. Het maakt me wakker. Het maakt me nuchter. Stoplichten werken mee. Snel eroveheen. Olie over de stoep. Daar heb ik nooit van genoeg. Rechter voet op de plank, dij ondersteund me stevig en strak. Links gaat duwen. Pompen, pompen, pompen... Soms wil ik nooit stoppen... geen tijd voor andere floppen Race duurt precies genoeg, niet te lang en niet te kort. Delta City voorbij. Skatepark. Stop! Ren over het gras. Na deze marchute, glas glad beton van het park is onder mijn  voeten. Ik sta op mijn wielen, uit de mouw waar zijn de aduten? Olie, fakie olie, nolie, switch olie, alles op zijn orde tot 180 schopdraai uit fakie...Eerste serie op de vlakte klaar. Nu verzin ik een lijn over de elementen. Uit de noordelijke hoek aanloop recht op de bank. Bum tras bam dat is de klank. Diagonaal naar de volgende bank, hetzelfde klank. Naar de quoterpipe tuk hshhhh tak.... Lekker strak... Tweede serie over de vlakte... Nog een lijn over de elmenten... En zo afwisselend door... Niemand heeft er niets van gezien, niemand heeft er niets van gehoord... Er is alleen maar de bewaker in de cottage, en die schijnt te slapen. Weinig kans dat ik hem stoor... More, more, more. Poezie in beweging gemengd met adrenaline. Twaalf uur voorbij, hoor... Betere gevoel bestaat niet... Geen ene...
En alleen maar het beeld van het lege park onder schuine zon zo vroeg, die bewaar ik voor me zelf.